เสาไฟถนนทรงกรวย

1. กลศาสตร์คานเท้าแขน (การจัดตำแหน่งความเค้น)

จากมุมมองทางฟิสิกส์ เสาไฟถนนคือลำแสงคานยื่นแนวตั้ง.

เส้นโค้งโมเมนต์การดัด:เมื่อลมกระทบเสาหรือแขนโคมไฟที่มีน้ำหนักมากดึงไปด้านข้าง ความเค้น (โมเมนต์การดัดงอ) ที่พาดผ่านเพลาไม่เท่ากัน ความเครียดอยู่ที่มันสูงสุดที่ฐานและลดลงไปด้านบน จนไปถึงศูนย์ที่ปลายสุดในที่สุด

ประสิทธิภาพของโครงสร้าง:การออกแบบทรงกรวยจะวางวัสดุส่วนใหญ่ (เส้นผ่านศูนย์กลางและหน้าตัดที่ใหญ่ที่สุด-) ไว้ที่ฐานซึ่งมีความเครียดสูงสุด เมื่อคุณเลื่อนขึ้นเสาและความเค้นลดลง เส้นผ่านศูนย์กลางจะลดลง ซึ่งจะทำให้เสามีปัจจัยด้านความปลอดภัยที่สม่ำเสมอตลอดความยาว

2. การตอบสนองลมแบบไดนามิก (Damping Resonance)

ทำลายเสียงสะท้อนฮาร์มอนิก:เสาทรงกระบอกตรงมี "ความถี่ธรรมชาติ" เพียงจุดเดียว เมื่อลมพัดรอบตัวจะทำให้เกิด "Vortex Shedding" ที่ทำให้เสาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่ความถี่เฉพาะนั้น

เส้นผ่านศูนย์กลางตัวแปร:เนื่องจากเส้นผ่านศูนย์กลางของขั้วทรงกรวยเปลี่ยนแปลงทุกๆ เซนติเมตร จึงไม่มีความถี่เรโซแนนซ์แม้แต่จุดเดียว รูปร่างที่แตกต่างกันไปรบกวนรูปแบบลมได้อย่างมีประสิทธิภาพการสั่นสะเทือนที่ทำให้หมาด ๆและป้องกันผลกระทบ "แกว่ง" ที่ทำให้เกิดความล้าของโลหะในลมแรง

3. การประหยัดวัสดุและการลดน้ำหนัก

การใช้งานเหล็กที่ปรับให้เหมาะสม:หากเสาขนาด 12 เมตรมีเส้นผ่านศูนย์กลางด้านบนเท่ากับที่ฐาน จะถือว่าหนักและมีราคาแพงโดยไม่จำเป็น รูปทรงกรวยช่วยขจัด "น้ำหนักตาย" ออกจากด้านบน

จุดศูนย์ถ่วงตอนล่าง:ด้วยการรวมศูนย์มวลที่ด้านล่าง จุดศูนย์ถ่วงจะลดลง ซึ่งช่วยลดความเครียดบนสลักเกลียวและฐานรากคอนกรีตได้อย่างมาก

4. โลจิสติกส์และหลักการ "สลิป-ร่วม"

สำหรับการขนส่งระหว่างประเทศ-เป็นส่วนสำคัญของเดคาโน่ธุรกิจ-รูปทรงกรวยเป็นสิ่งมหัศจรรย์ทางลอจิสติกส์:

การทำรังแบบยืดไสลด์:เนื่องจากมีรูปทรงเรียว ส่วนของเสา (หรือหลายเสา) จึงสามารถซ้อนกันบางส่วนไว้ข้างในกันได้

สลิป-การประกอบร่วม:สำหรับเสายาว 12 ม. ขึ้นไป รูปทรงกรวยช่วยให้สามารถยืนได้แรงเสียดทาน-พอดีกับการเชื่อมต่อ. ส่วนบนเลื่อนไปเหนือส่วนล่าง และเทเปอร์ช่วยให้แน่ใจว่าพวกมันล็อคเข้าด้วยกันอย่างแน่นหนา โดยไม่ต้องใช้สลักเกลียวหนักหรือการเชื่อมนอกสถานที่

การเปรียบเทียบทางเทคนิค: ทรงกรวยกับทรงตรง